Ir al contenido principal

O Sabor do Pan galego

El molete carballés tiene la personalidad que le imprimen sus características propias y la mano que lo amasa. Una tradición, que se va armando de voces, de hábitos que pasan de generación en generación y de historias. 

Hay muchos testimonios, que hablan, sí, de la historia, pero para quien viene de fuera, su primer contacto es con el sabor. De esta historia nos cuenta el jefe de confitería Arsilia, establecimiento de larga trayectoria con hornos de donde salen productos geniales, empanadas (con diferentes rellenos) con sabor casero, bollerías, tartas y pasteles, un pan de ovo que es como una nube y un sinfín de confiterías, que, más que hechos, parecen mimados, pues cada uno exhibe el sabor correcto, el punto justo, un resultado cuidado que muchas veces nos puede llevar de regreso a la infancia. 

Dice Sergio, quien está al mando de los hornos de Arsilia, sobre el Molete de Carballo no solo se caracteriza por su sabor: “O sabor é a conservación. Conservase moito mellor, para min o sabor non ten nada que ver. 

Daniel.- Traballades con farinha galega? 

Sergio. - En parte sí, en parte. A farinha galega. A farinha daquí, sí. Do país. Pero tamén se utiliza a de Castilla e todo. O suceso é a fermentación. Sí. 

D.- Cal é a percepción da xente do pan galego?
 
S.- A xente que ven de fora gustalle o pan. Por aí adiante non hai outro pan como o daqui. Hai moita xente con problemas de gluten. Tenho alguns compañeiros que teñen provado en concreto este pan, sei que non lle fai daño.

Non se utiliza, quero dizer, unha farinha especial sen gluten, nin nada, pero será o tratamento, sí. A ver, é verdade que este pan concreto leva moitas horas da fomentación. Falamos de 24 horas da fermentación. Agora mesmo estou amassando o pan para o dia seguinte.

D.- Cómo consegues unha cor tan perfecta? 

S. - Com a farinha do país. A farinha do país é o que lhe fai. O color é máis aumentada. 

D.- Quedan aquí muiños activos? 

S,- En Carbalho só un, o Muíño do Quinto. É o único que eu conozca na zona de Carballo. 

Dice Edu Lavandeira que “Cada molete é especial e o seu corno, único”. Y es cierto, el secreto es que cada molete es distinto, alberga vida interior, es, entonces una pieza única que se gesta en las manos del panadero y al calor del horno. 

Gracias al hermoso equipo de Panadería Arsilia, que siempre con buena atención y agarimo están de lunes a domingo está para ofrecer sus creaciones en Rúa Desiderio Varela, 34. Carballo. 

Seguiremos informando…
O Molete de Carballo ten unha personalidade moldeada polas súas características únicas e pola man que o amasa. Unha tradición construída sobre voces, hábitos transmitidos de xeración en xeración e de historias.

 Hai moitos relatos que falan da súa historia, pero para os que veñen doutros lugares, o seu primeiro contacto é co sabor. Esta historia cóntanola o xefe da Panaderia Arsilia, un negocio de longa traxectoria con fornos que elaboran produtos marabillosos: empanadas (con diferentes recheos) con sabor caseiro, pasteis, bolos e tartas, un pan de ovo que é como unha nube e innumerables doces que, máis que estar ben feitos, parecen elaborados con agarimo, xá que cada un exhibe o sabor perfecto, a consistencia ideal, un resultado coidadosamente elaborado que a miúdo nos pode transportar á infancia.

Desde o posto de mando dos fornos de Arsilia, di Sergio, din, sobre o Molete de Carballo,
que non só se caracteriza polo seu sabor: "O sabor e a conservación. Consérvase moito mellor, para min o sabor non ten nada que ver. 

Daniel.- Traballades con farinha galega?

Sergio. - En parte sí, en parte. A farinha galega. A farinha daquí, sí. Do País. Pero tamén se utiliza a de Castilla e todo. O suceso é a fermentación. Sí.

D.- Cal é a percepción da xente do pan galego? 

S.- A xente que ven de fora gústalle o pan. Por aí adiante non hai outro pan como o daqui. Hai moita xente con problemas de gluten. Tenho alguns compañeiros que teñen provado en concreto este pan, sei que non lle fai daño. 

 Non se utiliza, quero dizer, unha farinha especial sen gluten, nin nada, pero será o tratamento, sí. A ver, é verdade que este pan concreto leva moitas horas da fermentación. Falamos de 24 horas da fermentación. Agora mesmo estou amasando o pan para o dia seguinte.

D.- Cómo consegues unha cor tan perfecta? 

S. - Com a farinha do País. A farinha do país é o que lhe fai. A color é máis aumentada. 

D.- Quedan aquí muíños activos? En Carbalho só un, o Muíño do Quinto. 

S. - É o único que eu coñezo na zona de Carballo. Edu Lavandeira di que «Cada molete é especial e, por así dicilo, único»… e paréceme certo. O segredo é que cada molete é diferente, alberga unha vida interior, é, polo tanto, unha peza única que se crea nas máns do panadeiro e na calor do forno".

Grazas ao marabilloso equipo de Panadería Arsilia, que sempre ofrece un excelente servizo e calidez, están abertos de luns a domingo para ofrecer as súas creacións na Rúa Desiderio Varela, 34, Carballo.

Mantémosvos informados…

Comentarios

Entradas populares de este blog

Condimentos, Especias y Finas Hierbas

Un paseo por la Ruta de las Especias Siempre que se evocan en la memoria a las especias en el hemisferio occidental , la imaginación nos obsequia con largos viajes a países exóticos, seductores aromas y sabores intensos, misticismo y magia. Tal es el poder que ejercen las Especias y las Hierbas Aromáticas, sobre quien las ingiere. Son capaces de dar vida o matar, de obrar el milagro de la transfiguración de un plato soso, en un fenómeno culinario que conmueve, revitaliza, anima, acerca almas y sana... El tráfico de especias fue monopolio de los árabes durante al menos 5000 años, quienes las trataban con celo de mercaderías preciosas -como tantos otros géneros que se encargaron de introducir y distribuir- extendiendo su uso al mediterráneo oriental y a toda Europa. Remontándose hasta tiempos pasados, ya en Egipto en el año 3500 antes de C., se usaba la canela para conservar sus alimentos, junto a una extensa herbolaria de la que echaban mano para uso medicinal y cosmético, además de em...

Dulce Memorabilia

Dulce Memorabilia Un sabroso legado llegó desde los años 40’s y 50’s a nuestro país de manos de los maestros pasteleros y turroneros recien llegados de la agitada Europa a estas latitudes , enriqueció de conocimientos, buen gusto y sabor la pastelería de la Caracas de los techos rojos, fueron ellos quienes formaron generaciones de profesionales de la pastelería en sus nuevos y modernos locales, cuando aún no había academias ni escuelas de cocina en Venezuela. Sus productos ganaron su espacio entre muchos de los manjares que hoy visten la mesa de Navidad caraqueña, tomaron su lugar en nuestra memoria gustativa y nos ofrecieron, sin querer o queriendo, lo que para muchos de nosotros son hoy felices imágenes de infancia y juventud, de un primer amor, que, ahumando la vitrina con los suspiros de una respiración entrecortada, se ensoñaba con la boca hecha agua con comer, con goloso gozo, polvorones y figuritas de mazapán. Las huellas de ese sabor -empolvadas con azúcar flor- se encuentran ...

Bombón

Bombón (Un cuento hecho corto) “ Parece que ciertos instantes en la vida, breves destellos significantes entre largos silencios anodinos, son los que la cambian, dirigen nuestros actos, guían nuestros sueños de manera insospechada, llevándonos hasta a aceptar -incluso con ternura y devoción- la más grande desolación, manteniendo ante el destino una enigmática sonrisa, como la de Mona Lisa ” El amor es un gran chocolate. Un bombón relleno de un sabor embriagador que nos invade, indescriptible… Sí, uno puede presentir el dulce momento salivando, prediciendo con gran apetito el sabor que vendrá a la boca, un estallido de múltiples sabores con color, textura y calor… pero lo que nunca podemos anticipar, es la farsa, el dulzor amargo de un licor que se entremezcla animosamente con el suculento chocolate y que nos araña la garganta robándonos el aliento por nuestra insensata osadía... El amor nos hace tolerar con gusto –e ignorar inclusive en ocasiones-, al dolor. La sorpresa puede acabar s...